Lex blogt!

 

AmsterDOEN is een activiteit van de afdeling Innovatie van de Gemeente Amsterdam. Op dinsdsg 23 juni 2026 organiseerden ze een themabijeenkomst over The Commons. Een zeer interessante en leerzame dag.  Wie de terugblik vanuit de organisatie wil lezen is hier de link . Ken je The Commons nog niet? Scroll dan even naar beneden. Een paar losse gedachten van mezelf n.a.v. deze dag: Dit is een echte paradigmaverandering, niet zomaar een overgang Niet "Bottom-up" versus "Top-down" maar wat we de bottom noemen zijn de burgers en die burgers nemen weer zelf het initiatief over hun eigen leven en de mensen van wat de top heette beseffen steeds sterker dat ze de facilitators zijn en niet meer "de baas" of "de regeltjesbepalers" denk aan de pentahelix: burgers-mkb-grote bedrijven-overheid-wetenschap democratie opnieuw invullen: besluitvorming op basis van gelijkwaardige, directe en actuele deelname van de deelnemers i.p.v. via een politiek afvaardigingsmode...

 \Waarom ik het niet eens ben met deze redenering van B. Fiqt. =============================================================== Bénédicte Ficq • 2nd Advocaat bij Ficq en Partners. Klimaat. Natuur. Strafrecht. Mix van persoonlijke en andere oprispingen. 17m • Edited • Connect Keizer Economie Of we überhaupt nog controle hebben-als mens-op de voortrazende klimaatverandering? Niet als de grote industrieën uitsluitend gericht blijven op ‘groei-groei-groei’. Met alle uitstoot, vervuiling en verwoesting van dien. Niet als overheden niet ingrijpen. Niet als we ons gedrag niet veranderen. Mijn vertrouwen in de ‘in maatpak gehesen calculerende en geldabsorberende mens’ is niet zo groot. Mijn hoop is dat enkelen van hen gaan beseffen dat Keizer Economie compleet verlamd geraakt door een naar de filistijnen geholpen gematigd klimaat. Dat investeren in groei zinloos is als het gematigd klimaat naar de knoppen gaat. En dat dat voor hen hun drijfveer wordt om hun macht en geld te gaan aanwend...

Het beroemde marshmallow-experiment , uitgevoerd eind jaren 60 en begin jaren 70 door Walter Mischel aan de Stanford University. Het experiment Een kind krijgt een marshmallow (of ander snoepje) voor zich. De onderzoeker zegt ongeveer: "Je mag deze nu opeten. Maar als je wacht tot ik terugkom, krijg je er twee." Sommige kinderen eten het snoepje meteen op. Andere proberen zichzelf af te leiden en wachten. De oorspronkelijke conclusie Jaren later werden de kinderen gevolgd. De eerste analyses suggereerden dat kinderen die langer konden wachten: betere schoolresultaten haalden; succesvoller waren; minder gedragsproblemen hadden. Het experiment werd wereldberoemd als bewijs dat: zelfbeheersing op jonge leeftijd een sterke voorspeller van succes is. Wat bleek later? Hier wordt het interessant. Latere onderzoekers ontdekten dat het verhaal veel ingewikkelder lag. Kinderen verschillen namelijk niet alleen in zelfbeheersing, maar ook in hun omgeving. Stel je voor: Kind A groeit op i...

Het verhaal over de beroemde experimenten van de Canadese psycholoog Bruce Alexander en zijn collega's in de jaren 70. Het oorspronkelijke experiment In eerdere verslavingsonderzoeken werden ratten vaak alleen in een kale kooi opgesloten. Ze kregen twee drinkflesjes: gewoon water water met morfine of een andere drug Veel ratten gebruikten zoveel van het drugswater dat onderzoekers concludeerden: "Drugs zijn zo verslavend dat een dier er zelfs voedsel of overleving voor opoffert." Die conclusie kreeg veel invloed op het denken over verslaving. De kritiek Alexander vond dat er iets vreemds aan de hand was. De ratten zaten: alleen zonder speelruimte zonder sociaal contact zonder afleiding Met andere woorden: ze leefden in een rattengevangenis. Hij bouwde daarom Rat Park : een grote, verrijkte leefomgeving met andere ratten, tunnels, speeltjes en mogelijkheden om te paren en te spelen. Wat gebeurde er? Ook deze ratten kregen de keuze tussen gewoon water en morfinewater. Maar ...