Lex blogt!

We vinden de wereld om ons heen steeds onaangenamer worden - toch staan menselijke waarden als vriendelijkheid en behulpzaamheid bij vrijwel iedereen op de eerste plaats. Wat doen we niet goed? Ik plaats dit omdat ook in het onderwijs een flink verschil bestaat tussen onze waarden en de dagelijkse praktijk. Wat doen we niet goed daar? Waar zijn we stekeblind? https://www.welingelichtekringen.nl/psychologie/worden-mensen-echt-steeds-asocialer-onderzoek-komt-met-verrassende-conclusie

Ton Langelaan • 2nd Onderwijs: niet vullen van vaten maar ontsteken van vuren. As within so without. Schrijver van ‘De Mind Experience’. Oprichter van het Gelukstheater. Bedenker van de SPIRITUS-Experience i.o., en NLP voor Leerkrachten (edited) 2h Ik ga zóó met je mee Sander (Nieland, [lh]) Ik ben weer een nieuwe klus gestart. 'Wie vind school leuk en gaat met plezier naar school?' Geen enkele leerling steekt zijn hand op. Ik zie de verveeldheid en lamlendigheid in de klas als we de leerstof doornemen. Wat een verspilling van enthousiasme en talent. Ík zie het lesgeven maar als excuus om bezig te zijn met waar het leven werkelijk om gaat: vanuit passie en enthousiasme met veel plezier je verlangens realiseren, te groeien in je talenten en bij te dragen aan het grotere geheel. Maar het blijft een enorme uitdaging om dat binnen deze context te doen. "Je kunt nooit een gelukkig einde hebben vanuit een ongelukkige reis"; - Abraham Hicks - "zo werkt het gewoon niet...

 Reacties op de Linkedin post van Johannes Visser, correspndent onderwijs bij De Correspondent. Peter Hoogendijk   • Following Docent wiskunde bij het Griftland College 3d Johannes Visser pijnlijk en moedig stuk. Kan de stilte in de klas (ook) een teken van uitputting zijn? Moe om zich te moeten gedragen als managers van hun eigen leerproces? Ze hebben feilloos door dat alleen het meetbare resultaat telt. “Komt dit op de toets?" is in 6vwo geen desinteresse, maar pure optimalisatie. Ze censureren hun eigen nieuwsgierigheid omdat het 'niet loont'. Eigenlijk disciplineren deze leerlingen zichzelf strenger dan wij als docenten ooit zouden kunnen of willen. Ze staan constant 'aan' in de prestatie-modus. De obsessie voor ‘learnification’ (Biesta), leerdoelen en rubrics timmert alles dicht. Terwijl juist in die 'niet-productieve' momenten vaak het echte denken ontstaat. Wordt het tijd dat we weer ruimte maken voor echte 'weerstand' – niet als falen, ma...